Soms stel ik me deze planeet voor als een gigantische rondvliegende baby. Ze krijst en heeft haar mond wijd opengesperd.
En ik vraag me af: wat heeft deze wereld nu het meest nodig? Wat moeten we haar boven alles voeren?
En een van de antwoorden waar ik steeds op uitkom, is deze:
Verbeeldingskracht.
De kunst van het verzinnen. De magie van het creëren.
Het uitstippelen van een pad waar eerst niets lag.
Met je verbeeldingskracht maak je contact met het onbekende. Snuffel je aan iets nieuws. Het is vaak het beginpunt van een andere realiteit.
Verbeeldingskracht heb je nodig voor de eerste letter die je typt. Voor de eerste druppel verf op je doek. Voor de eerste stap om een situatie in je leven of in de wereld te veranderen.
Dat vraagt verbeelding: je ziet die andere realiteit voor je geestesoog verschijnen. ‘Ah, zo kan het óók.’
Het vraagt bovendien kracht: het kost energie om iets nieuws te bedenken. Dat weet iedereen die weleens schrijft, schildert, een project opzet, nadenkt over een carrièreswitch of het huis herinricht. Of vraag het een willekeurige idealist of activist.
Het is soms makkelijker om de pagina leeg te laten en het doek wit.
Het is soms makkelijker om aan het oude bekende te blijven kleven.
Want dat is wat er gebeurt zonder verbeeldingskracht: je blijft denken vanuit de default. Je doet gewoon wat de rest doet of wat je zelf gewend bent. Vaak is dat prima — het is onzin dat altijd alles maar anders moet.
Toch sluimeren daar, in het rijk van het oude bekende, ook gevaren en gemiste kansen.
Want regelmatig is wat je gisteren deed niet zo handig, voor jezelf of anderen. En vaak is wat de rest ‘gewoon’ doet helemaal niet zo’n puik plan.
Een gebrek aan verbeeldingskracht heeft geleid tot vele half geleefde levens en klauwen collectieve ellende.
Zonder een vleugje fantasie zul je namelijk niet snel afwijken van de status quo — maatschappelijk of in jezelf.
Kun je iets voor je zien wat je leven kan verrijken? Iets wat tot meer plezier, energie of zingeving leidt? Een totaal andere koers of gewoon minder dubbele espresso’s? Of misschien vriendelijker denken naar jezelf?
Je verbeeldingskracht geeft een vonkje waarmee je een groeiproces opstart. Groei waardoor je bijvoorbeeld meer in contact komt met je echte behoeften of je talenten meer benut. Wie deze mogelijkheden niet voor zich ziet, begint er ook niet aan. Sterker nog, dan komt het hele idee niet in je op.
Maar onze verbeeldingskracht is evengoed een belangrijk ingrediënt voor een mooiere wereld. Want zie je niet voor je hoe we met z’n allen óók kunnen leven — bijvoorbeeld in een maatschappij waarin iedereen zich welkom voelt? Op een planeet vol vrede of waar dierenleed niet langer heerst? Dan onderneem je ook geen actie om iets te veranderen.
Maar pas op.
Met je verbeeldingskracht kun je je ook inbeelden dat je — net als de buurman — een nog duurdere auto krijgt. Of dat de ideale versie van jezelf net effe wat slimmer, productiever of mooier is.
Tja.
Niet per definitie verkeerd. Wel een valkuil.
Want onze verbeeldingskracht is óók het gluiperige goedje dat ons onszelf eindeloos laat vergelijken met anderen. Of dat ons eeuwig laat snakken naar ‘meer’ — meer spullen, meer centen, meer geluk. Het hier en nu is dan nooit genoeg. Jij bent dan nooit genoeg.
Bovendien kan ons vermogen tot verbeelden ertoe leiden dat we álles willen uitstippelen in ons hoofd. Of het voedt de illusie dat we alles kunnen controleren. Zonde, al was het maar omdat het leven daar niet van houdt — ze wil ons ook verrassen.
Niet iedere pagina wil worden beschreven en de mooiste dingen zijn soms de dingen die we niet eerst hadden bedacht.
Kortom: verbeeldingskracht is onze vloek en onze zegen.
Daarom is het ook zo belangrijk om haar in lijn te brengen met je hart en je waarden.
Benut je verbeeldingskracht voor wat je wérkelijk wilt — niet voor wat de maatschappij je vertelt te willen of wat het bange, gekwetste deel van jou wil.
En benut je verbeeldingskracht om dat te creëren wat past bij je diepere waarden. Inderdaad, dat vraagt om contact met je hart, je ziel.
Tot slot: laten we vooral ook niet vergeten om lekker in het hier en nu te zijn — de wind door je haren, een glimlach van iemand die je liefhebt.
Koester je fantasie en de dingen die je ermee waar kan maken.
Maar koester ook de dingen die je al hebt.
Misschien is het vinden van díe balans wel een sleutel tot een goed geleefd leven.
